mutlu hafta sonları :)

Coca cola'nın her tür aksesuarına, şişesine, kasasına, posterine bayılıyorum. Bu merakım ilk evlendiğim yıl 1994'de başladı. Evde boş kola şişelerini, kapaklarını aksesuar gibi kullanmaya başladım. Ama 1999 yılında Las Vegas'deki Coca Cola'nın aksesuar ve giyim mağazasını gördükten sonra toplamaya başladım. Mağazadan beni zar zor sürükleyerek çıkardıkları doğrudur :D O yıl Coca colanın kutup ayılı reklamları moda olmuştu ve mağazanın ortasındaki devasa kutup ayısını hiç unutmuyorum :)

Oldukça pahalı olan mağazadan sadece ufak bir tepsi ve birkaç kart postal almıştım... Malum önümüzde daha Los Angeles, Universal Studios, Disneyland ve bir sürü yer vardı :D

O gün bu gündür imkanım elverdikçe toplamaya devam ediyorum ama çok sınırladım kendimi çünkü onlara yer bulmak çok zor oluyor...

Gördüğünüz alan mutfakta eski kombimim olduğu aralık. Hermetik kombiye geçip balkona taktırınca bu alan boş kalmıştı. Altta kapak var onun arkasında su vanaları var o yüzden önünü dolapla kapatamıyordum. Ben de dekoratif bir şeyler yapmaya karar verdim :)

Raflar sokaktan bulunmuş kalas parçaları. Onları doğal eskitme beyaz boyadım. Arkadaki koyu yeşil kara tahta boyası. Böylelikle tebeşirler herkes istediğini yazabilir :)

Sağdaki poşetliği 6 yıl önce falan yapmıştım. Hamur kabartmayı yeni öğrendiğim zamanlar. Çok keyifle kullanıyorum hala :) Bu objenin çok da kullanışlı olduğu kanısındayım :D

Tığ işi el bezleri, örtüler ve ceket şeklindeki kibritlik (eskiden öyle bir şey vardı... mutfakta kibrit kullanılırdı otomatik fırın çakmakları yokken) rahmetli babaannemin çeyizime yaptıkları... Kibritliği ilk evlendiğim seneler kullanıyordum. Yine aksesuar olarak. Ama diğerlerine hiç el değmemişim...

Ağır kalas rafları duvara monte etmek beni biraz zorlasa da yaptığım işten memnunum ;)

Şimdiiii pazar keyfi... Hepinize keyifli bir pazar diliyorum...

veeee tatil mod: on :)

Anamur'dan herkese merhabalarrr :) Dün gece yola çıktık ve sabah sekiz sularında akdenizin en güney ucundaydık... yine :)

Bu sene tatile ihtiyaç duyduğum kadar hiç bir sene duymamıştım. Önce boynumdaki ağrı ve uzun süren (hala tam geçebilmiş değil) rahatsızlık bunu takiben kızımın üniversite hazırlığı... Eşimin de yılın yarısında bizimle olmayışı beni oldukça hırpaladı doğrusu. Tabi oğlanla da çok cebelleştim, malum o da ergenliğe girmek üzere olduğu zor bir yıldaydı. Şimdi hepsini geride bırakmış bir oh çekmişken eşimin yeniden Rusya-Petersburg'a gideceği haberiyle yeniden sil baştan olduk. Her şeyde bir hayır vardır elbet :)

Bu arada kızım beni hem mutlu etti hem gururlandırdı. Üniversite sınavı bir mazi oldu bizim için artık :) Sıralamalarını yaptık ve şimdi heyecanla bekliyoruz. Sadece 4 tercih yaptı...

Artık ayaklarımı uzatıp yüzümde güneş, burnumda denizin tuzlu kokusu dinlenme zamanı. Bu seneyi de oğlumun teog sınavı telaşı ile geçireceğim için bol bol enerji toplamalıyım :) Sık sık da Peter yolu görünüyor falımda zaten :) Bakalım daha ne sürprizler çıkacak karşımıza :)

Ama şu anda bunu düşünmüyorum. Çarpı işi malzemelerim, kitabım, mayom ve güneş gözlüğümün yeri önümüzdeki bir kaç hafta kafamı kurcalayacak tek şey olacak ;)



Aaaa neredeyse unutuyordum... Yukarıdaki mutfak rafı (panosu) taze çıktı fırından :D Uzun zamandır işliyordum aslında ama çok çok yavaş ve sabırla :D Sonunda birkaç gün önce bitti. Ahşabını da boyayalı 2 hafta falan olmuştu doğruyu söylemek gerekirse :) (mum eskitme+stencil+yağlıboya eskitme) Ama ben ancak dün yola çıkmadan bir kaç saat içinde bu ikisini bir biri ile buluşturabildim. Yola çıkmadan da fotoğrafladım. Altı çerçeveli üstü raf. Mutfakta bir yere asacağım ama bakalım nereye... Yani yer bulabilecek miyim bakalım :)



Üstündeki minik minyatürler de taaaaaa İspanya'dan. Uzun zamandır birşeylere monte olmayı bekliyorlardı. Sonunda yerlerini buldular. Aslında bitmiş bir panom daha var. Aslında o biteli aylar oldu ama hala minyatürlerini yerleştirmediğim için yayınlamadım. Hatta onun varlığını tam şu anda hatırladım :D



İşte böyleeee... Ankara cayır cayır yana dursun biz Anamur'un sıcağında denizin tatlı serinliğine atacağım kendimi :) Arada huzurlarınıza çıkacağım ;)

Mutfak masam mutasyona uğradı / before-after

Dikkat, spoiler içerir :)

Nerden başlasam, nasıl anlatsam... Ben yine Petersburg'dayım... Bu defa 1 ay... Çocuklarımla birlikte eşimin yanında bir ay için bile olsa burada yaşamaya geldik... Petersburg yazın bir başka güzel gerçekten de. Ama bu konuya daha sonra geleceğim.

Ülkemdeki sorunlu günler bize de uykusuz geceler olarak yansıdı elbet. Hala daha düze çıkamamışken buralara gelmek biraz da buruk bir seyahatin başlangıcı oldu. Ancak buradan da elimden geldiğince sosyal medya aracılığı ile desteğimi vermeye devam etmeye çalışıyorum.

Peki ben buraya gelmeden önce neler oldu? Uzun süredir yılan hikayesine dönen mutfak masası projem nihayet bitti. Bu masada ne yok ki... İşte aşama aşama öncesi ve sonrası ile mutfak masam... Türkiye'ye döner dönmez vernikleyip kullanmaya başlayacağız...

1. Mutfak masamaın üzerinde yoğun bir şekilde eskitme çalışacağım için hiç zımparalamadan ya da kapatıcı sürmeden direk akrilik boya ile açık krem rengine boyadım...



 

2.  Masayı kurşun kalemle çizerek eşit aralıklara böldüm.




 3. Çizdiğim yerleri sivri uçlu bir aletle (ben küçük, ince uçlu bir tornavida kullandım) derin oyuklar olacak şekilde kazıdım.

 

 4. Keskin birbıçakla masanın kenarınaçentikler attım ki daha eski görünsün diye...



5. Masanın üzerine matkap ucu, sivri uçlu toranida v.b ile rastgele çizik ve delikler yaptım

Şimdi... aşağıdaki resimde görüldüğü gibi bize lazım olan malzemeler şunlar. Her bir bölmeyi ayrı ayrı eskiteceğimizden bant lazım, eskitme için burnt umber ve raw umber yağlıboya, kıl fırça, terebentin ya da resim yağı ve bir parça kağıt lazım...

Ben resim yağı kullandım ama çok uzun sürede kurudu. Ancak terebentin de hem fazla hızlı kuruyor hem de mat bir görüntü veriyor. En iyisi ikisinden de biraz kullanmak. Elbette budak görüntüsünü vermek için de  budak tarağı gerekli:



 6. Arzu ettiğim parçalara sadece yağlıboyayı(burnt umber) sürdüm ve bıraktım...

 7. Bazı yerlere yağlıboya (burnt umber) sürüp üzerinden budak çalıştım.

 8. Bazı yerlere de yağlıboya (burnt umber)  .sürüp bezle sildim ki daha açık renk olsun..

 veee şu ana kadarki sonuç şu oldu:

 Ardından uzuuuuuunca bir süre yağlıboyaların kurumasını bekledim. Sanırım bir hafta kadar... Ardından...

9. Bölmelerden budaklı olan ve yağlıboya eskitme yaptığım 3 bölmeye çok yoğun mum sürdüm (adi bakkal mumu) ve grimsi mavi bir renk ile boyadım.
 

10. Boyası kurur kurumaz bekletmeden sert bir zımpara ile zımpara ladım. Burada önemliolan ayrıntı boyayı sürdükten sonra güneşin altında tutarak kurutmamak ya da saç kurutma makinası tutmamak. Çünkü sıcak hava mumu erittiği için etkisini kaldırıyor ortadan. Tabi bir de bekletmemek lazım. Uzun süre beklerse mum taşlaşıyor altta. Mumun buradaki etkisi zımparaladığımızda üsteki boyanın parça parça dökülmesini sağlamak. Çünkü mumun üzerine gelen boya tutmuyor.

 11. Parşomen kağıdına kopyasını aldığım yazıları karbon kağıdı ile masada arzu ettiğim yerlere kopyaladım ve siyah akrilik ve ince bir fırça ile içlerini boyadım...

12. veeee yazıların da üzerlerini biraz zımparaladım ki onlar da eskimiş görünsünler...

13. Son olarak Raw umber yağlıboya ile yanlardan eskitme çalıştım.

14. son olarak üzerine mat parke verniğini 2-3 kat tinerle biraz incelterek süreceğim veeeeee kullanıma hazır olacaaaaaak.... Tabi bu masa benim 2 haftamı aldı. (yaniara vermeden yapmış olsaydım öyle olacaktı ama ben araya 2 ay koyduğum için :D biraz daha uzun sürdü hihihi) Bir sonra sizinlepaylaşacağım projem sehpam... o da bitti, verniklenmeyi bekliyor... Bu sıkıntılı günlerde umarım biraz gözünüz gönlünüz açılmıştır. Ben şimdi twitter ve facebook'daki nöbetimin başına dönüyorum... Biber gazsız ve tomasız günler diliyorum... Bu blogdaki direniş aynen devam ediyor... ;)

küçüminnacık fırın :)

DSC00280a, a photo by tarchintasarim on Flickr.

İşte benim küçük fırınım :) Aslında benim diyorum ama aslında benim değil. Sergi için yapmıştım, dün yaptım bugün satılmış :) Ama yabancıya gitmemiş iyi olmuş :) Derinlikli panonun kenarları elde tuğla çalışması, üzerindeki mutfak dolabı ve aşçılar, içindeki kuzine hepsi hamur kabartma ve son dokunuş olarak da taaaaaaa İspanya'dan taşıdığımız minyatür aksesuarlar;)

acaba kendime de mi yapsam :D